Koraliki, które pokonały Kolumba
Wiemy, jak Krzysztof Kolumb dotarł do Ameryki w 1492 roku. Mniej jasne jest, w jaki sposób koraliki z jego rodzinnych Włoch dotarły tam co najmniej 12 lat przed nim.
Datowanie radiowęglowe próbek organicznych przymocowanych do weneckich szklanych paciorków znalezionych na Alasce wykazało, że towary europejskie były przedmiotem handlu w Ameryce już od 1440 roku. Niebieskie koraliki „handlowe” zostały odkryte w Punyik Point, znanym miejscu sezonowych pobytów Inuitów, i datowane na lata 1440–1480. Ponieważ jest
mało prawdopodobne, że dotarły przez Atlantyk, sugeruje się, że koraliki, pochodzące z warsztatu w Wenecji, zostały przetransportowane Jedwabnym Szlakiem do Chin,
a następnie na wschód przez Syberię do Cieśniny Beringa, kanału oddzielającego Rosję od Alaski. Jak twierdzą archeolodzy, czyni to z nich „pierwszy udokumentowany przypadek obecności niewątpliwych europejskich materiałów w prehistorycznych stanowiskach na półkuli zachodniej, będących wynikiem transportu lądowego przez kontynent euroazjatycki”. Obecnie jednak powszechnie przyjmuje się, że Wikingowie dotarli do Ameryki w tysiącleciu – pół tysiąclecia przed Kolumbem.
